Dyrektywy unijne emisja spalin

Unijna dyrektywa Atex określa podstawowe wymagania, które pragną być przeprowadzone przez każde produkty, jakie są dane do spełnienia w strefach zagrożonych wybuchem. Normy powiązane funkcjonalnie z informacją określają szczegółowe wymagania. W ramach wewnętrznych regulacji, stosowanych w konkretnych krajach członkowskich regulowane są wymagania, które nie są precyzowane ani przez dyrektywę, ani przez normy wewnętrzne. Wewnętrzne regulacje nie mogą być inne z przepisami dyrektywny, ani nie może myśleć do zaostrzenia wymagań wymuszonych przez dyrektywę.

Dyrektywa Atex została ustalona w utrzymanie, aby maksymalnie zmniejszyć ryzyko, jakie jest związane z wykorzystaniem dowolnego efektu w rozmiarach, w jakich może trwać atmosfera grożąca wybuchem. Producent ponosi całkowitą odpowiedzialność za określanie, czy dany produkt podlega ocenie zgodzie z racjami atex oraz za dostosowanie danego artykułu do aktualnych reguł. Atest atex jest reklamowany w przypadku produktów, które dobierają się w strefie zagrożenia wybuchem. Strefa zagrożenia wybuchem jest zatem przestrzeń, gdzie składa się, użytkuje lub przechowuje substancje, jakie w powiązaniu z powietrzem mogą wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W szczególności do jakości takich substancji zdaje się: ciecze, gazy, pyły i włókna łatwopalne. Mogą wtedy istnieć np. benzyny, alkohole, wodór, acetylen, pył węglowy, pył drzewny, pył cynkowy. Do wybuchu myśli w przypadku, jak duża ilość energii czerpiąca z skutecznego źródła zapłonu dociera do atmosfery wybuchowej. Po zainicjowaniu pożaru wchodzi do wybuchu, który jest istotne zagrożenie dla jedzenia a zdrowia ludzkiego.